Аутори:
1. Александра Радуловић, Медицински факултет Бања Лука , Republic of Srpska, Bosnia and Herzegovina
2. Igor Đukić, Katedra za oralnu hirurgiju, Studijski program dentalna medicina, Medicinski fakultet, Univerzitet u Banjoj Luci,, Republic of Srpska, Bosnia and Herzegovina
3. Vladan Mirjanić, Republic of Srpska, Bosnia and Herzegovina
4. Mirsad Kadić, Dom zdravlja Kakanj, Federation of Bosnia and Herzegovina , Bosnia and Herzegovina

Апстракт:
Uvod: Bruksizam predstavlja poremećaj funkcionalne aktivnosti mastikatornog sistema koji se manifestuje stiskanjem i škripanjem zuba tokom sna ili budnosti. Smatra se poremećajem multifaktorijalne etiologije, pri čemu značajnu ulogu imaju centralni, neurofiziološki i psihološki faktori. Dugotrajna parafunkcionalna aktivnost može dovesti do trošenja tvrdih zubnih tkiva, oštećenja potpornog aparata zuba, hipertrofije i hipertonusa mastikatornih mišića, kao i bola i funkcionalnih poremećaja temporomandibularnih zglobova. Stabilizacioni okluzalni splint jedan je od najčešće primjenjivanih terapijskih modaliteta u ublažavanju posljedica bruksizma. Cilj: Cilj istraživanja bio je elektromiografski procijeniti uticaj terapije stabilizacionim okluzalnim splintom na funkcionalno stanje maseteričnih mišića kod osoba sa kliničkim znacima i simptomima bruksizma. Pretpostavljeno je da primjena splinta doprinosi smanjenju hipertonusa mišića elevatora mandibule i redukciji štetnih posljedica bruksizma na zube i njihova potporna tkiva. Materijal i metode: U istraživanju je učestvovalo 20 pacijenata, sedam muškaraca i 13 žena, starosti od 23 do 37 godina. Ispitanici su odabrani na osnovu anamneze, upitnika i detaljnog kliničkog pregleda među ukupno 105 pregledanih osoba na Klinici za stomatološku protetiku i maksilofacijalnu hirurgiju Stomatološkog fakulteta u Beogradu. Nakon kliničke analize orofacijalnog sistema i okluzije sprovedena je elektromiografska analiza desnog i lijevog maseteričnog mišića prije i nakon terapije stabilizacionim okluzalnim splintom. Analiza je obavljena na Vojnomedicinskoj akademiji u Beogradu. Procjenjivane su promjene trajanja perioda tišine SP1 i SP2, izražene u milisekundama, kao pokazatelji funkcionalnog stanja i napetosti maseteričnih mišića. Rezultati: Nakon terapije stabilizacionim okluzalnim splintom utvrđeno je skraćenje trajanja perioda tišine na obje ispitivane strane. Na desnom maseteričnom mišiću srednja vrijednost SP1 smanjena je sa 18,58 ± 2,47 ms prije terapije na 15,95 ± 1,64 ms nakon terapije, dok je vrijednost SP2 smanjena sa 41,42 ± 1,64 ms na 36,81 ± 1,63 ms. Utvrđene razlike bile su statistički visoko značajne (p < 0,01). Na lijevom maseteričnom mišiću vrijednost SP1 smanjena je sa 18,67 ± 1,87 ms na 14,38 ± 1,39 ms (p < 0,01), dok je vrijednost SP2 smanjena sa 41,58 ± 2,50 ms na 38,08 ± 1,75 ms (p < 0,05). Skraćenje trajanja perioda tišine zabilježeno je kod gotovo svih ispitanika, osim kod jednog pacijenta kod kojeg vrijednost na lijevoj strani nije promijenjena. Zaključak: Primjena stabilizacionog okluzalnog splinta dovela je do statistički značajnog skraćenja perioda tišine SP1 i SP2 u maseteričnim mišićima. Dobijeni elektromiografski nalazi ukazuju na smanjenje mišićne napetosti i hipertonusa kod osoba sa bruksizmom. Stabilizacioni okluzalni splint može predstavljati efikasan terapijski modalitet za ublažavanje neuromišićnih i dentoalveolarnih posljedica bruksizma.

Кључне речи:
bruksizam, okluzalni splint, elektromiografija, maseterični mišić, period tišine, mastikatorni sistem.

Тематска област:
СИМПОЗИЈУМ Б - Биоматеријали и наномедицина

Датум пријаве сажетка:
03.08.2026.

Конференцијa:
Contemporary Materials 2026 - Savremeni Materijali

Пријављени рад од аутора